Stowarzyszenie HochDrei oraz Fundacja BEZLIK i Międzynarodowy Dom Spotkań Młodzieży Mikuszewo po raz kolejny zapraszają na szkolenie dla osób prowadzących polsko-niemieckie i międzynarodowe spotkania młodzieży, które odbędzie się w terminie od 23 do 26 sierpnia 2025 w Mikuszewie. Podczas spotkania skupimy się na praktycznych aspektach planowania i realizacji niemiecko-polskich i międzynarodowych spotkań młodzieży.

Temat

Szkolenie dla teamerów i teamerek składa się z trzech seminariów, w trakcie których poruszone zostaną podstawowe kwestie dotyczące organizacji i przeprowadzania polsko-niemieckich i międzynarodowych spotkań młodzieży. Czwarty etap szkolenia daje uczestnikom możliwość, wspólnie z innymi uczestnikami w teamie, przeprowadzenia własnego projektu. Radą i pomocą będą służyli pedagodzy pracujący w obu placówkach kształceniowych – Stowarzyszeniu HochDrei oraz MDSM Mikuszewo.
W każdej chwili istnieje możliwość dołączenia do szkolenia, ponieważ program powtarzany jest cyklicznie.
Najważniejsze zagadnienia seminarium:

• – Uczenie się różnorodności

• – Rola teamera/-ki

• – Uczenie się różnorodności
• – Style przywództwa
• – Partycypacja

• – Rola lidera zespołu

• – Pedagogika gier

Podstawy edukacji pozaformalnej
Pracujemy w sposób interaktywny według zasady: learning by doing. Zamiast słuchać długich wykładów, uczestnicy biorą aktywny udział w szkoleniu.

Seminarium prowadzić będą wykwalifikowane i doświadczone referentki ds. kształcenia – Małgorzata Bobrowska i Tanja Berger.

Termin: 23. – 26. sierpnia 202
Ort: Mikuszewo
Koszt: 400 PLN (cena zawiera: realizację programu, tłumaczenie, nocleg oraz wyżywienie)
Partner: Verein HochDrei e.V.
Dofinansowane przez Polsko Niemiecką Współpracę Młodzieży
Odpowiedzialne: Tanja Berger, Gosia Bobrowska

Grupa docelowa
Seminarium skierowane jest dla wszystkich, którzy chcą nauczyć się przeprowadzać spotkania polsko-niemieckie i międzynarodowe (organizatorzy i organizatorki spotkań dla młodzieży, multiplikatorzy i multiplikatorki, nauczyciele i nauczycielki). Znajomość języka obcego nie jest konieczna, ponieważ osoby prowadzące będą wspierane przez doświadczone pośredniczki językowe.

Organizacja

Informacje i zgłoszenia: info@mikuszewo.org 

Projekt realizowany jest przy wsparciu Polsko-Niemieckiej Współpracy Młodzieży

Teamer*innenausbildung für deutsch-polnische und internationale Jugendbegegnungen

Deutsch-polnische Fortbildung

Unsere Reihe der Ausbildungsseminare für Teamer*innen bestehend aus drei Seminaren á vier Tage findet in Mikuszewo bei unserem Partner Fundacja Bezlik statt. Es werden Grundlagen vermittelt, um Jugendbildungsseminare vor allem deutsch-polnische bzw. internationale Begegnungen zu organisieren und durchzuführen.

In einem vierten Schritt haben die Teilnehmer*innen die Möglichkeit, eine Begegnung zu begleiten bzw. ein eigenes Projekt durchzuführen. Begleitet und evaluiert werdet ihr dabei von den pädagogischen Mitarbeiter*innen der Bildungsstätten HochDrei e.V. und Stiftung BEZLIK.
Es besteht jederzeit die Möglichkeit in den Ausbildungszyklus einzusteigen, da die Inhalte jeweils alternierend behandelt werden.

Schwerpunkte dieses Teil-Seminars sind unter anderem:
– Vielfaltslernen
– Leitungsstile
– Partizipation
– Rolle des*der Teamer*in

Methodisch stehen dabei das spielerische Erfahren und die Auseinandersetzung mit dem Erlebten im Vordergrund. Die Teilnahme an allen drei Seminaren berechtigt zur Beantragung der Juleica.

Termin: 23. – 26. August 2025
Ort: Mikuszewo
Kosten: 125 €
Der Teilnahmebeitrag enthält Programm, Verpflegung, Unterkunft in Mehrbettzimmern
Partner: Fundacja Bezlik
Gefördert durch: Deutsch-Polnisches Jugendwerk, Ministerium für Bildung, Jugend und Sport
Verantwortlich: Tanja Berger, Gosia Bobrowska
Für: Menschen mit Interesse in die Jugendbildungsarbeit einzusteigen, Organisator*innen von Jugendbegegnungen, Multiplikator*innen, Lehrkräfte
Alter: ab 18 Jahre
Thema: Qualifizierung

Przede wszystkim działamy bardziej z lokalną społecznością.
Mając na uwadze potrzeby dzieci i młodzieży mieszkającej w gminie Miłosław, poszerzyliśmy naszą ofertę projektową przygotowując atrakcyjną i wartościową formę warsztatów kształcenia obywatelskiego i zaangażowania lokalnego uwzględniając wartość spędzania wspólnego czasu, integracji i rozwoju wspierającego dobrostan psychiczny i fizyczny dzieci i młodzieży. W tym roku realizowaliśmy letni wypoczynek lokalnej młodzieży i dzieci, następnie debatę oraz rozpoczęliśmy cykl warsztatów, które będą kontynuowane w kolejnych latach. Całość zostanie zwieńczona szkoleniem dla lokalnych kadr.
Publikacja, która będzie zbierała wyniki badania prowadzonego wśród uczestników naszych wydarzeń, stanie się materiałem, który wzbogaci praktykę nie tylko innych Domów Spotkań, ale i lokalnych instytucji i organizacji związanych z edukacją i rozwojem dzieci i młodzieży.
Spotkania odbywają się w Międzynarodowym Domu Spotkań Młodzieży w Mikuszewie. W ramach projektu zapewniamy transport dla młodzieży i kadry oraz warsztaty prowadzone przez doświadczone trenerki i trenerów edukacji pozaformalnej.

Sierpień był czasem, który nasza młodzież i dzieci w wieku od 10-14 lat mogli spędzić na letnim wypoczynku „Odkrywamy (nie)znane”.

Tygodniowy pobyt w Międzynarodowym Domu Spotkań Mikuszewo umożliwił uczestnikom i uczestniczkom stworzenie swojej własnej skrzyni skarbów i wypełnienie jej różnymi skarbami. Każdego dnia zanurzaliśmy się w inną kulturę i tworzyliśmy skarby własnoręcznie zrobione, ale i takie, które nie przyjęły formy materialnej i wzmacniają dobrostan i integrację osób uczestniczących. Wspólnie tworzyliśmy w duchu akceptacji różnorodności, poznając różne kultury i dbając o zrównoważony rozwój. Dialog międzykulturowy wspierany był poprzez obecność naszej wolontariuszki z Turcji oraz spotkania z mieszkającymi poza Polską osobami, które dzieliły się perspektywami czerpania z różnych kultur.

Jesień to czas Debaty “Włącz się! – czego potrzebują młodzi?” Było to otwarte spotkanie z młodzieżą, która dyskutowała na temat swojej przyszłości, wartości edukacji i rozwoju osobistego. Rozmawialiśmy o ich potrzebach i marzeniach, o tym czego i jak chcą doświadczyć. Dzięki debacie chcemy wyznaczyć kierunek rozwoju w sposób partycypacyjny z młodymi i lokalnymi osobami. W ten sposób pokazaliśmy im także, jakim miejscem jest MDSM Mikuszewo. Jesteśmy przekonani, że jeśli młodzi czują, że programy powstają z włączeniem ich w proces decyzyjny i rozwoju to będą również mieć pewność, że są bardziej dopasowane do ich potrzeb. Chcemy wspólnie z młodymi zmieniać się i otaczający nas świat. Stawiamy na kompetencje społeczne i międzykulturowe (chcemy wspierać rozwój, aby dobrze działać wspólnie), edukację obywatelską i samorozwój (chcemy wspierać rozwój, aby być sobą), działania lokalne i kompetencje przyszłości (chcemy wspierać rozwój, aby działać aktywnie), edukację ekologiczną (chcemy wspierać rozwój, aby działać świadomie). Debata była świetną okazją także do integracji młodzieży z lokalnych szkół i stanowiła wprowadzenie do cyklu warsztatów o różnorodnej tematyce (m.in. międzykulturowa integracja, praca zespołowa, kreatywność, budowanie odporności na stres) uwrażliwiającej na bogactwo różnorodności w oparciu o założenia pedagogiki pozaformalnej we współpracy z lokalnymi szkołami. Młodzież mierzy się w dzisiejszych czasach z dużymi trudnościami natury psychologicznej. Ciągła presja zewnętrzna prowadzi również do presji wewnętrznej. Ważne jest, aby młodzież wzmacniać, aby rozpoznała i rozwijała swoje mocne strony. Jest to ważny aspekt zarówno w życiu prywatnym, jak i późniejszym zawodowym. Ważnym elementem warsztatów jest też aspekt wielokulturowości i wymiany kulturowej. Wsparciem w tych działaniach są wolontariusze międzynarodowi związani z MDSM Mikuszewo. W trakcie trwania projektu dla lokalnych szkół, przeprowadzamy badania potrzeb. Pomaga to na bieżąco dopasowywać nasze działania do szybko zmieniających się potrzeb i deficytów młodych ludzi. Dzięki temu warsztaty będą dopasowane do potrzeb samorozwoju i otwartości naszej lokalnej młodzieży.

Download “[:pl]Potrzeby młodzieży a domy spotkań[:]” Potrzeby-mlodziezy-a-domy-spotkan-podsumowanie-rekomendacje-i-scenariusze.pdf – Downloaded 618 times – 15.99 MB

Download “[:pl]Potrzeby młodzieży a domy spotkań - 2025[:]” 2025_podsumowanie_mikuszewo.pdf – Downloaded 143 times – 11.02 MB

Wprowadzone na podstawie art. 22b i 22c ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich z dnia 13 maja 2016 r. (Dz.U.2023.1304 t.j. z dnia 2023.07.07)

Preambuła, czyli wstęp do dokumentu

Naczelną zasadą wszystkich działań podejmowanych przez osoby pracujące oraz współpracujące z Fundacją BEZLIK jest działanie dla dobra osób powiązanych z organizacją w atmosferze wzajemnego szacunku i równości oraz ochrona praw człowieka, w szczególności tych, których prawa mogą być zagrożone. Wartości te dotyczą także szacunku dla różnic kulturowych. Kluczowe jest działanie dla dobra dziecka i w jego najlepszym interesie. Personel organizacji, realizując te cele, działa w ramach obowiązującego prawa, przepisów wewnętrznych oraz swoich kompetencji.

Słowniczek pojęć używanych w dokumencie

§ 1.

1. Termin organizacja używamy w odniesieniu do Fundacji BEZLIK

2. Personel – każda osoba zatrudniona lub świadcząca jakiekolwiek usługi na podstawie umowy o pracę, umowy cywilnoprawnej, porozumienia o współpracy B2B lub porozumienia o wolontariacie, członek_kini rady Fundacji, a także wolontariusz_ka, stażysta_ka, praktykant_ka, współpracownicy_czki.
3. Dzieckiem jest każda osoba do ukończenia 18. roku życia. 
4. Opiekunem dziecka jest osoba uprawniona do reprezentacji dziecka, w szczególności jego rodzic lub opiekun prawny. W myśl niniejszego dokumentu opiekunem jest również rodzic zastępczy. 
5. Zgoda rodzica dziecka oznacza zgodę co najmniej jednego z rodziców dziecka.
6. Przez krzywdzenie dziecka należy rozumieć popełnienie czynu zabronionego lub czynu karalnego na szkodę dziecka przez jakąkolwiek osobę, w tym personelui, lub zagrożenie dobra dziecka, w tym jego zaniedbywanie (dotyczy również kwestii higieny). 
8. Osoba odpowiedzialna za Standardy Ochrony Małoletnich to wyznaczony przez zarząd organizacjii członek personelu sprawujący nadzór nad realizacją polityki ochrony dzieci przed krzywdzeniem w organizacji. 
9. Dane osobowe dziecka to wszelkie informacje umożliwiające identyfikację dziecka. 

Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci

§ 2.

1. Personel organizacji posiada wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwraca uwagę na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci.
2. W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka członkowie personelu organizacji podejmują rozmowę z rodzicami, przekazując informacje na temat dostępnej oferty wsparcia i motywując ich do szukania dla siebie pomocy.
3. Personel w miarę możliwości monitoruje sytuację i dobrostan dziecka.

Zasady rekrutacji personelu

§ 3.

Rekrutacja członków personelu organizacji odbywa się zgodnie z zasadami bezpiecznej rekrutacji personelu. Zasady stanowią Załącznik nr 1 do niniejszych Standardów.

Zasady bezpiecznych relacji pomiędzy personelem a małoletnimi
oraz między małoletnimi

§ 4.

Personel zna i stosuje zasady bezpiecznych relacji personel–dziecko oraz między małoletnimi ustalone w organizacji. Zasady stanowią Załącznik nr 2 do niniejszych Standardów.

Procedury interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka

§ 5.

W przypadku powzięcia przez członka personelu organizacji podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone, ma on obowiązek sporządzenia notatki służbowej i przekazania uzyskanej informacji zarządowi organizacji.

§ 6.

1. Pedagog wzywa opiekunów dziecka, którego krzywdzenie podejrzewa, oraz informuje ich o podejrzeniu.
2. Pedagog powinien sporządzić opis sytuacji szkolnej i rodzinnej dziecka na podstawie rozmów z dzieckiem, nauczycielami, wychowawcą i rodzicami, oraz plan pomocy dziecku.
3. Plan pomocy dziecku powinien zawierać wskazania dotyczące:
a. podjęcia przez organizację działań w celu zapewnienia dziecku bezpieczeństwa, w tym zgłoszenie podejrzenia krzywdzenia do odpowiedniej placówki;
b. wsparcia, jakie organizacja zaoferuje dziecku;
c. skierowania dziecka do specjalistycznej placówki pomocy dziecku, jeżeli istnieje taka potrzeba.

§ 7.

1. W przypadkach bardziej skomplikowanych (dotyczących wykorzystywania seksualnego oraz znęcania się fizycznego i psychicznego o dużym nasileniu) zarząd organizacji na wniosek pedagoga powołuje zespół interwencyjny, w skład którego mogą wejść: pedagog/psycholog, wychowawca dziecka, zarząd organizacji, inni członkowie personelu mający wiedzę o krzywdzeniu dziecka lub o dziecku (dalej określani jako: zespół interwencyjny). W skład zespołu nie powinny być powołane osoby, których bezstronność z uwagi na kontakty rodzinne lub inne powiązania dotyczące krzywdzonego dziecka może budzić wątpliwość.
2. Zespół interwencyjny sporządza plan pomocy dziecku, na podstawie opisu sporządzonego przez pedagoga oraz innych, uzyskanych przez członków zespołu, informacji.

W przypadku gdy podejrzenie krzywdzenia zgłosili opiekunowie dziecka, powołanie zespołu jest obligatoryjne. Zespół interwencyjny wzywa opiekunów dziecka na spotkanie wyjaśniające. Ze spotkania sporządza się protokół.

§ 8.

1. Plan pomocy dziecku jest przedstawiany przez pedagoga opiekunom z zaleceniem współpracy przy jego realizacji.
2. Pedagog informuje opiekunów o obowiązku organizacji zgłoszenia podejrzenia krzywdzenia dziecka do odpowiedniej instytucji (prokuratura/policja lub sąd rodzinny, ośrodek pomocy społecznej bądź przewodniczący zespołu interdyscyplinarnego – procedura „Niebieskie Karty” – w zależności od zdiagnozowanego typu krzywdzenia i skorelowanej z nim interwencji).
3. Po poinformowaniu opiekunów przez pedagoga – zgodnie z punktem poprzedzającym – zarząd organizacji składa zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa do prokuratury/policji lub wniosek o wgląd w sytuację rodziny do sądu rejonowego, wydziału rodzinnego i nieletnich, ośrodka pomocy społecznej lub przesyła formularz „Niebieska Karta – A” do przewodniczącego zespołu interdyscyplinarnego. Zarząd może odstąpić od powiadomienia opiekunów jeżeli wymaga tego dobro dziecka.
4. Dalszy tok postępowania leży w kompetencjach instytucji wskazanych w punkcie poprzedzającym.

§ 9.

1. Z przebiegu interwencji sporządza się kartę interwencji, której wzór stanowi Załącznik nr 3 do niniejszych Standardów. Kartę załącza się do akt osobowych dziecka.
2. Cały personel organizacji i inne osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych podjęły informację o krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do zachowania tych informacji w tajemnicy, wyłączając informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań interwencyjnych.

Zasady ochrony danych osobowych oraz wizerunku dzieci w organizacji

§ 10.

1. Organizacji, uznając prawo małoletniego do prywatności i ochrony dóbr osobistych, zapewnia ochronę wizerunku małoletniego, zapewnia najwyższe standardy ochrony danych osobowych małoletnich zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

2. Wytyczne dotyczące zasad ochrony wizerunku ucznia i danych osobowych stanowią Załącznik nr 4 do niniejszych Standardów.

§ 11.

1. Personelowi nie wolno umożliwiać przedstawicielom mediów utrwalania wizerunku ucznia (filmowanie, fotografowanie, nagrywanie głosu ucznia) na jej terenie bez pisemnej zgody rodzica lub opiekuna prawnego małoletniego.

Niedopuszczalne jest podanie przedstawicielowi mediów danych kontaktowych do rodzica/opiekuna ucznia – bez wiedzy i zgody tego opiekuna.

§ 12.

Upublicznienie przez personel wizerunku ucznia utrwalonego w jakiejkolwiek formie (fotografia, nagranie audio-wideo) wymaga pisemnej zgody rodzica lub opiekuna prawnego małoletniego.

Przepisy końcowe

§ 13.

1. Standardy Ochrony Małoletnich wchodzą w życie z dniem przyjęcia tychże przez zarząd organizacji.
   

2. Ogłoszenie następuje w sposób dostępny dla personelu organizacji, w szczególności poprzez wywieszenie w miejscu ogłoszeń dla personelu lub poprzez przesłanie jej tekstu drogą elektroniczną, a także na stronie internetowej organizacji.
   

 Załącznik nr 1

Zasady bezpiecznej rekrutacji personelu

1. Poznaje dane kandydata/kandydatki, które pozwolą Ci jak najlepiej poznać jego/jej kwalifikacje, w tym stosunek do wartości podzielanych przez organizacji, takich jak ochrona praw dzieci i szacunek do ich godności. 
   Organizacja musi zadbać, aby osoby przez nią zatrudnione (w tym osoby pracujące na podstawie umowy zlecenie, staży, praktyk oraz wolontariatu) posiadały odpowiednie kwalifikacje do pracy z dziećmi i młodzieży oraz były dla nich bezpieczne. Aby sprawdzić powyższe, w tym stosunek osoby zatrudnianej do dzieci i podzielania wartości związanych z szacunkiem wobec nich oraz przestrzegania ich praw, organizacja może żądać danych (w tym dokumentów) dotyczących: 
   a. wykształcenia, 
   b. kwalifikacji zawodowych, 
   c. doświadczenie zawodowe.
   W każdym przypadku organizacja musi posiadać dane pozwalające zidentyfikować osobę przez nią zatrudnioną, niezależnie od podstawy zatrudnienia. Organizacja powinna zatem znać: 
   a. imię (imiona) i nazwisko, 
   b. datę urodzenia, 
   c. dane kontaktowe osoby zatrudnianej.

   2. Organizacja może prosić kandydata/kandydatkę o przedstawienie referencji od poprzedniego pracodawcy lub o podanie kontaktu do osoby, która takie referencje może wystawić. Podstawą dostarczenia referencji lub kontaktu do byłych pracodawców jest zgoda kandydata/kandydatki. Niepodanie takich danych w świetle obowiązujących przepisów nie powinno rodzić dla tej osoby negatywnych konsekwencji w postaci np. odmowy zatrudnienia wyłącznie w oparciu o tę podstawę. Organizacja nie może samodzielnie prowadzić tzw. screeningu osób ubiegających się o pracę, gdyż ograniczają ją w tym zakresie przepisy ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych oraz Kodeksu pracy. 

   3. Pobierze dane osobowe kandydata/kandydatki, w tym dane potrzebne do sprawdzenia jego/jej danych w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym. 
   Przed dopuszczeniem osoby zatrudnianej do wykonywania obowiązków związanych z opieką nad małoletnimi organizacja jest zobowiązana sprawdzić osobę zatrudnianą w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym – rejestr z dostępem ograniczonym oraz Rejestr osób w stosunku do których Państwowa Komisja do spraw przeciwdziałania wykorzystaniu seksualnemu małoletnich poniżej lat 15 wydała postanowienie o wpisie w Rejestrze. Rejestr dostępny jest na stronie: rps.ms.gov.pl. By móc uzyskać informacje z rejestru z dostępem ograniczonym, konieczne jest uprzednie założenie profilu organizacji. 
   Aby sprawdzić osobę w Rejestrze organizacja potrzebuje następujących danych kandydata/kandydatki: 
   a. imię i nazwisko, 
   b. data urodzenia, 
   c. pesel, 
   d. nazwisko rodowe, 
   e. imię ojca, 
   f. imię matki.
   Wydruk z Rejestru należy przechowywać w aktach osobowych pracownika lub analogicznej dokumentacji dotyczącej wolontariusza/osoby zatrudnionej w oparciu o umowę cywilnoprawną. 

   4. Pobierz od kandydata/kandydatki informację z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności w zakresie przestępstw określonych w rozdziale XIX i XXV Kodeksu karnego, w art. 189a i art. 207 Kodeksu karnego oraz w ustawie z dnia 29lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2023 r. poz. 172 oraz z 2022 r. poz. 2600), lub za odpowiadające tym przestępstwom czyny zabronione określone w przepisach prawa obcego. 

   5. Jeżeli osoba posiada obywatelstwo inne niż polskie wówczas powinna przedłożyć Ci również informację z rejestru karnego państwa obywatelstwa uzyskiwaną do celów działalności zawodowej lub wolontariackiej związanej z kontaktami z dziećmi, bądź informację z rejestru karnego, jeżeli prawo tego państwa nie przewiduje wydawania informacji dla w/w celów. 

   6. Jeżeli prawo państwa, z którego ma być przedłożona informacja o niekaralności nie przewiduje wydawania takiej informacji lub nie prowadzi rejestru karnego, wówczas kandydat/kandydatka składa pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenie o tym fakcie wraz z oświadczeniem, że nie była prawomocnie skazana w tym państwie za czyny zabronione odpowiadające przestępstwom określonym w rozdziale XIX i XXV Kodeksu karnego, w art. 189a i art. 207 Kodeksu karnego oraz w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz nie wydano wobec niej innego orzeczenia, w którym stwierdzono, iż dopuściła się takich czynów zabronionych, oraz że nie ma obowiązku wynikającego z orzeczenia sądu, innego uprawnionego organu lub ustawy, stosowania się do zakazu zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk, wykonywania wszelkich lub określonych zawodów albo działalności, związanych z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem, świadczeniem porad psychologicznych, rozwojem duchowym, uprawianiem sportu lub realizacją innych zainteresowań przez małoletnich, lub z opieką nad nimi. 

   7. Pod oświadczeniami składanymi pod rygorem odpowiedzialności karnej składa się oświadczenie o następującej treści: Jestem świadomy/a odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Oświadczenie to zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. 

   8. Gdy pozwalają na to przepisy prawa, organizacja jest zobowiązana do domagania się od osoby zatrudnianej zaświadczenia z Krajowego Rejestru Karnego. Zaświadczenia z KRK można domagać się wyłącznie w przypadkach, gdy przepisy prawa wprost wskazują, że pracowników w zawodach lub na danych stanowiskach obowiązuje wymóg niekaralności.

   9. W przypadku niemożliwości przedstawienia zaświadczenia poproś kandydata/kandydatkę o złożenie oświadczenia o niekaralności oraz o braku toczących się wobec niego/niej postępowań przygotowawczych, sądowych i dyscyplinarnych za przestępstwa i inne czyny popełnione przeciwko dzieciom. Odmowa złożenia takiego oświadczenia nie może rodzić dla kandydata/kandydatki żadnych negatywnych konsekwencji, w tym być wyłączną podstawą odmowy zatrudnienia. Poniżej znajdziesz przykładowy formularz takiego oświadczenia. 

OŚWIADCZENIE O NIEKARALNOŚCI

………………………………………………………………. 
miejsce i data 

Ja, ……………………………………………………………………………………………………. 

nr PESEL ………………………………………………/nr paszportu ……………………………………………. 

oświadczam, że w państwie ……………………. nie jest prowadzony rejestr karny/ nie wydaje się informacji z rejestru karnego. Oświadczam, że nie byłam/em prawomocnie skazana/y w państwie ……………….. za czyny zabronione odpowiadające przestępstwom określonym w rozdziale XIX i XXV Kodeksu karnego, w art. 189a i art. 207 Kodeksu karnego oraz w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz nie wydano wobec mnie innego orzeczenia, w którym stwierdzono, iż dopuściłam/em się takich czynów zabronionych, oraz że nie nałożono na mnie obowiązku wynikającego z orzeczenia sądu, innego uprawnionego organu lub ustawy, stosowania się do zakazu zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk, wykonywania wszelkich lub określonych zawodów albo działalności, związanych z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem, świadczeniem porad psychologicznych, rozwojem duchowym, uprawianiem sportu lub realizacją innych zainteresowań przez małoletnich, lub z opieką nad nimi. 

Jestem świadomy/a odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. 

……………………………………………………………….. 

Podpis 

………..………………, dnia……………. r. 

Załącznik nr 2

Zasady bezpiecznych relacji personelu z dziećmi oraz między małoletnimi

Zasady bezpiecznych relacji personelu Organizacji

Naczelną zasadą wszystkich czynności podejmowanych przez personel jest działanie dla dobra dziecka i w jego najlepszym interesie. Personel traktuje dziecko z szacunkiem oraz uwzględnia jego godność i potrzeby. Niedopuszczalne jest stosowanie przemocy wobec dziecka w jakiejkolwiek formie. Personel realizując te cele działa w ramach obowiązującego prawa, przepisów wewnętrznych instytucji oraz swoich kompetencji. Zasady bezpiecznych relacji personelu z dziećmi obowiązują wszystkich pracowników, stażystów i wolontariuszy. Znajomość i zaakceptowanie zasad są potwierdzone podpisaniem oświadczenia.

Relacje personelu z dziećmi 
Jesteś zobowiązany/a do utrzymywania profesjonalnej relacji z dziećmi i każdorazowego rozważenia, czy Twoja reakcja, komunikat bądź działanie wobec dziecka są adekwatne do sytuacji, bezpieczne, uzasadnione i sprawiedliwe wobec innych dzieci. Działaj w sposób otwarty i przejrzysty dla innych, aby zminimalizować ryzyko błędnej interpretacji Twojego zachowania.

Komunikacja z dziećmi oraz między małoletnimi
1. W komunikacji z dziećmi zachowuj cierpliwość i szacunek. 
2. Słuchaj uważnie dzieci i udzielaj im odpowiedzi adekwatnych do ich wieku i danej sytuacji. 
3. Nie wolno Ci zawstydzać, upokarzać, lekceważyć i obrażać dziecka. Nie wolno Ci krzyczeć na dziecko w sytuacji innej niż wynikająca z bezpieczeństwa dziecka lub innych dzieci. 
4. Nie wolno Ci ujawniać informacji wrażliwych dotyczących dziecka wobec osób nieuprawnionych, w tym wobec innych dzieci. Obejmuje to wizerunek dziecka, informacje o jego/jej sytuacji rodzinnej, ekonomicznej, medycznej, opiekuńczej i prawnej.
5. Podejmując decyzje dotyczące dziecka, poinformuj je o tym i staraj się brać pod uwagę jego oczekiwania. 
6. Szanuj prawo dziecka do prywatności. Jeśli konieczne jest odstąpienie od zasady poufności, aby chronić dziecko, wyjaśnij mu to najszybciej jak to możliwe. 
7. Jeśli pojawi się konieczność porozmawiania z dzieckiem na osobności, zostaw uchylone drzwi do pomieszczenia i zadbaj, aby być w zasięgu wzroku innych. Możesz też poprosić drugiego pracownika o obecność podczas takiej rozmowy. Rozmowy indywidualne z dziećmi na osobności są możliwe ze specjalistami, wychowawcami i nauczycielami w sytuacjach szczególnych oraz gdy wynikają ze specyfiki zajęć.
8. Nie wolno Ci zachowywać się w obecności dzieci w sposób niestosowny. Obejmuje to używanie wulgarnych słów, gestów i żartów, czynienie obraźliwych uwag, nawiązywanie w wypowiedziach do aktywności bądź atrakcyjności seksualnej oraz wykorzystywanie wobec dziecka relacji władzy lub przewagi fizycznej (zastraszanie, przymuszanie, groźby). 
9. Zapewnij dzieci, że jeśli czują się niekomfortowo w jakiejś sytuacji, wobec konkretnego zachowania czy słów, mogą o tym powiedzieć Tobie lub wskazanej osobie i mogą oczekiwać odpowiedniej reakcji i/lub pomocy.

Działania z dziećmi 
1. Doceniaj i szanuj wkład dzieci w podejmowane działania, aktywnie je angażuj i traktuj równo bez względu na ich płeć, pochodzenie, orientację seksualną, sprawność/niepełnosprawność, status społeczny, kulturowy, religijny i światopogląd. 
2. Unikaj faworyzowania dzieci. 
3. Nie wolno Ci nawiązywać z dzieckiem jakichkolwiek relacji romantycznych lub seksualnych ani składać mu propozycji o nieodpowiednim charakterze. Obejmuje to także seksualne komentarze, żarty, gesty oraz udostępnianie dzieciom treści erotycznych i pornograficznych bez względu na ich formę. 
4. Nie wolno Ci utrwalać wizerunku dziecka (filmowanie, nagrywanie głosu, fotografowanie) dla potrzeb prywatnych. Dotyczy to także umożliwienia osobom trzecim utrwalenia wizerunków dzieci, jeśli dyrekcja nie została o tym poinformowana, nie wyraziła na to zgody i nie uzyskała zgód rodziców/opiekunów prawnych oraz samych dzieci. 
5. Nie wolno Ci proponować dzieciom alkoholu, wyrobów tytoniowych ani nielegalnych substancji, jak również używać ich w obecności dzieci. 
6. Nie wolno Ci przyjmować pieniędzy ani prezentów od dziecka, ani rodziców/opiekunów dziecka. Nie wolno Ci wchodzić w relacje jakiejkolwiek zależności wobec dziecka lub rodziców/opiekunów dziecka. Nie wolno Ci zachowywać się w sposób mogący sugerować innym istnienie takiej zależności i prowadzący do oskarżeń o nierówne traktowanie bądź czerpanie korzyści majątkowych i innych. Nie dotyczy to okazjonalnych podarków związanych ze świętami w roku szkolnym,np. kwiatów, prezentów składkowych czy drobnych upominków. 
7. Wszystkie ryzykowne sytuacje, które obejmują zauroczenie dzieckiem przez pracownika lub pracownikiem przez dziecko, muszą być raportowane dyrekcji. Jeśli jesteś ich świadkiem reaguj stanowczo, ale z wyczuciem, aby zachować godność osób zainteresowanych.

Kontakt fizyczny z dziećmi 
Każde przemocowe działanie wobec dziecka jest niedopuszczalne. Istnieją jednak sytuacje, w których fizyczny kontakt z dzieckiem może być stosowny i spełnia zasady bezpiecznego kontaktu: jest odpowiedzią na potrzeby dziecka w danym momencie, uwzględnia wiek dziecka, etap rozwojowy, płeć, kontekst kulturowy i sytuacyjny. Nie można jednak wyznaczyć uniwersalnej stosowności każdego takiego kontaktu fizycznego, ponieważ zachowanie odpowiednie wobec jednego dziecka może być nieodpowiednie wobec innego. Kieruj się zawsze swoim profesjonalnym osądem, słuchając, obserwując i odnotowując reakcję dziecka, pytając je o zgodę na kontakt fizyczny (np. przytulenie) i zachowując świadomość, że nawet przy Twoich dobrych intencjach taki kontakt może być błędnie zinterpretowany przez dziecko lub osoby trzecie. 

1. Nie wolno Ci bić, szturchać, popychać ani w jakikolwiek sposób naruszać integralności fizycznej dziecka. 
2. Nigdy nie dotykaj dziecka w sposób, który może być uznany za nieprzyzwoity lub niestosowny. 
3. Zawsze bądź przygotowany na wyjaśnienie swoich działań. 
4. Nie angażuj się w takie aktywności jak łaskotanie, udawane walki z dziećmi czy brutalne zabawy fizyczne. 
5. Zachowaj szczególną ostrożność wobec dzieci, które doświadczyły nadużycia i krzywdzenia, w tym seksualnego, fizycznego bądź zaniedbania. Takie doświadczenia mogą czasem sprawić, że dziecko będzie dążyć do nawiązania niestosownych bądź nieadekwatnych fizycznych kontaktów z dorosłymi. W takich sytuacjach powinieneś reagować z wyczuciem, jednak stanowczo i pomóc dziecku zrozumieć znaczenie osobistych granic. 
6. Kontakt fizyczny z dzieckiem nigdy nie może być niejawny bądź ukrywany, wiązać się z jakąkolwiek gratyfikacją ani wynikać z relacji władzy. Jeśli będziesz świadkiem jakiegokolwiek z wyżej opisanych zachowań i/lub sytuacji ze strony innych dorosłych lub dzieci, zawsze poinformuj o tym osobę odpowiedzialną i/lub postąp zgodnie z obowiązującą procedurą interwencji. 
7. W sytuacjach wymagających czynności pielęgnacyjnych i higienicznych wobec dziecka, unikaj innego niż niezbędny kontaktu fizycznego z dzieckiem.

8. Podczas projektów niedopuszczalne jest spanie z dzieckiem w jednym łóżku lub w jednym pokoju, chyba ze sytuacja tego wymaga a opiekunowie prawni dziecka wyrażają zgodę .

Kontakty poza godzinami pracy 
Co do zasady kontakt z dziećmi i młodzieżą powinien odbywać się wyłącznie w godzinach pracy i dotyczyć celów edukacyjnych lub wychowawczych. 
1. Nie wolno Ci zapraszać dzieci do swojego miejsca zamieszkania ani spotykać się z nimi poza godzinami pracy.

2. Utrzymywanie relacji towarzyskich lub rodzinnych (jeśli dzieci i rodzice/opiekunowie dzieci są osobami bliskimi wobec pracownika) wymaga zachowania poufności wszystkich informacji dotyczących innych dzieci, ich rodziców oraz opiekunów.

Bezpieczeństwo online 
Bądź świadom cyfrowych zagrożeń i ryzyka wynikającego z rejestrowania Twojej prywatnej aktywności w sieci przez aplikacje i algorytmy, ale także Twoich własnych działań w internecie. Dotyczy to lajkowania określonych stron, korzystania z aplikacji randkowych, na których możesz spotkać uczniów/uczennice, obserwowania określonych osób/stron w mediach społecznościowych i ustawień prywatności kont, z których korzystasz. Jeśli Twój profil jest publicznie dostępny, dzieci i ich rodzice/opiekunowie będą mieć wgląd w Twoją cyfrową aktywność. 
1. Kontakty z uczniami i uczennicami poprzez przyjmowanie bądź wysyłanie zaproszeń w mediach społecznościowych są dopuszczalne tylko w celu korzystania z komunikatorów społecznościowych w przypadkach związanych z wykonywanymi zadaniami zawodowymi.
2. W trakcie zajęć osobiste urządzenia elektroniczne powinny być wyłączone lub wyciszone, chyba że sytuacja projektowa używania urządzeń elektronicznych.

Załącznik nr 3

Karta interwencji

1. Imię i nazwisko dziecka
2. Przyczyna interwencji (forma krzywdzenia)
3. Osoba zawiadamiająca o podejrzeniu krzywdzenia
4. Opis działań podjętych przez pedagoga/psychologa	Data	Działania
5. Spotkania z opiekunami dziecka	Data	Opis spotkania
6. Forma podjętej interwencji (zakreślić właściwe)	zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, wniosek o wgląd w sytuację dziecka/rodziny, inny rodzaj interwencji, jaki?
7. Dane dotyczące interwencji (nazwa organu, do którego zgłoszono interwencję) i data interwencji
8. Wyniki interwencji: działania organów wymiaru sprawiedliwości, jeśli organizacja uzyskała informację o wynikach/ działania organizacji/ działania rodziców	Data	Działania

  Załącznik nr 4

Zasady ochrony danych osobowych oraz wizerunku dzieci w organizacji

Zasady ochrony wizerunku i danych osobowych dzieci w organizacji 

Nasze wartości 
1. W naszych działaniach kierujemy się odpowiedzialnością i rozwagą wobec utrwalania, przetwarzania, używania i publikowania wizerunków dzieci. 
2. Dzielenie się zdjęciami i filmami z naszych aktywności służy celebrowaniu sukcesów dzieci, dokumentowaniu naszych działań i zawsze ma na uwadze bezpieczeństwo dzieci. Wykorzystujemy zdjęcia/nagrania pokazujące szeroki przekrój dzieci – chłopców i dziewczęta, dzieci w różnym wieku, o różnych uzdolnieniach, stopniu sprawności i reprezentujące różne grupy etniczne.
3. Dzieci mają prawo zdecydować, czy ich wizerunek zostanie zarejestrowany i w jaki sposób zostanie przez nas użyty. 
4. Zgoda rodziców/opiekunów prawnych na wykorzystanie wizerunku ich dziecka jest tylko wtedy wiążąca, jeśli dzieci i rodzice/opiekunowie prawni zostali poinformowani o sposobie wykorzystania zdjęć/nagrań i ryzyku wiążącym się z publikacją wizerunku.

Dbamy o bezpieczeństwo wizerunków dzieci poprzez: 
1. Pytanie o pisemną zgodę rodziców/opiekunów prawnych oraz o zgodę dzieci przed zrobieniem i publikacją zdjęcia/nagrania (wrzesień).
2. Unikanie podpisywania zdjęć/nagrań informacjami identyfikującymi dziecko z imienia i nazwiska. Jeśli konieczne jest podpisanie dziecka używamy tylko imienia. 
3. Rezygnację z ujawniania jakichkolwiek informacji wrażliwych o dziecku dotyczących m.in. stanu zdrowia, sytuacji materialnej, sytuacji prawnej i powiązanych z wizerunkiem dziecka (np. w przypadku zbiórek indywidualnych organizowanych przez naszą organizację). 
4. Zmniejszenie ryzyka kopiowania i niestosownego wykorzystania zdjęć/nagrań dzieci poprzez przyjęcie zasad: 
• wszystkie dzieci znajdujące się na zdjęciu/nagraniu muszą być ubrane, a sytuacja zdjęcia/nagrania nie jest dla dziecka poniżająca, ośmieszająca ani nie ukazuje go w negatywnym kontekście, 
• zdjęcia/nagrania dzieci powinny się koncentrować na czynnościach wykonywanych przez dzieci i w miarę możliwości przedstawiać dzieci w grupie, a nie pojedyncze osoby. 
5. Rezygnację z publikacji zdjęć dzieci, nad którymi nie sprawujemy już opieki, jeśli one lub ich rodzice/opiekunowie prawni nie wyrazili zgody na wykorzystanie zdjęć po odejściu z organizacji. 
6. Przyjęcie zasady, że wszystkie podejrzenia i problemy dotyczące niewłaściwego rozpowszechniania wizerunków dzieci należy rejestrować i zgłaszać dyrekcji, podobnie jak inne niepokojące sygnały dotyczące zagrożenia bezpieczeństwa dzieci.

Rejestrowanie wizerunków dzieci do użytku organizacji

W sytuacjach, w których nasza organizacja rejestruje wizerunki dzieci do własnego użytku, deklarujemy, że: 
1. Dzieci i rodzice/opiekunowie prawni zawsze będą poinformowani o tym, że dane wydarzenie będzie rejestrowane. 
2. Zgoda rodziców/opiekunów prawnych na rejestrację wydarzenia zostanie przyjęta przez nas na piśmie. 
3. Jeśli rejestracja wydarzenia zostanie zlecona osobie zewnętrznej (wynajętemu fotografowi lub kamerzyście) zadbamy o bezpieczeństwo dzieci poprzez:
• zobowiązanie osoby/firmy rejestrującej wydarzenie do przestrzegania niniejszych wytycznych, 
• zobowiązanie osoby/firmy rejestrującej wydarzenie do noszenia identyfikatora w czasie trwania wydarzenia, 
• niedopuszczenie do sytuacji, w której osoba/firma rejestrująca będzie przebywała z dziećmi bez nadzoru pracownika naszej organizacji, 
• poinformowanie rodziców/opiekunów prawnych oraz dzieci, że osoba/firma rejestrująca wydarzenie będzie obecna podczas wydarzenia i upewnienie się, że rodzice/opiekunowie prawni udzielili pisemnej zgody na rejestrowanie wizerunku ich dzieci. 

Jeśli wizerunek dziecka stanowi jedynie szczegół całości takiej jak zgromadzenie, krajobraz, impreza publiczna, zgoda rodziców/opiekunów prawnych dziecka nie jest wymagana.

Rejestrowanie wizerunków dzieci do prywatnego użytku 
W sytuacjach, w których rodzice/opiekunowie lub widzowie szkolnych wydarzeń i uroczystości itd. rejestrują wizerunki dzieci do prywatnego użytku, informujemy na początku każdego z tych wydarzeń o tym, że: 
1. Wykorzystanie, przetwarzanie i publikowanie zdjęć/nagrań zawierających wizerunki dzieci i osób dorosłych wymaga udzielenia zgody przez te osoby, w przypadku dzieci – przez ich rodziców/opiekunów prawnych. 
2. Zdjęcia lub nagrania zawierające wizerunki dzieci nie powinny być udostępniane w mediach społecznościowych ani na serwisach otwartych, chyba, że rodzice lub opiekunowie prawni tych dzieci wyrażą na to zgodę, 
3. Przed publikacją zdjęcia/nagrania online zawsze warto sprawdzić ustawienia prywatności, aby upewnić się, kto będzie mógł uzyskać dostęp do wizerunku dziecka.

Rejestrowanie wizerunku dzieci przez osoby trzecie i media 
1. Jeśli przedstawiciele mediów lub dowolna inna osoba będą chcieli zarejestrować organizowane przez nas wydarzenie i opublikować zebrany materiał, muszą zgłosić taką prośbę wcześniej i uzyskać zgodę dyrekcji. W takiej sytuacji upewnimy się, że rodzice/opiekunowie prawni udzielili pisemnej zgody na rejestrowanie wizerunku ich dzieci. Oczekujemy informacji o: 
• imieniu, nazwisku i adresie osoby lub redakcji występującej o zgodę, 
• uzasadnieniu potrzeby rejestrowania wydarzenia oraz informacji, w jaki sposób i w jakim kontekście zostanie wykorzystany zebrany materiał, 
• podpisanej deklaracji o zgodności podanych informacji ze stanem faktycznym. 
2. Personelowi organizacji nie wolno umożliwiać przedstawicielom mediów i osobom nieupoważnionym utrwalania wizerunku dziecka na terenie organizacji bez pisemnej zgody rodzica/opiekuna prawnego dziecka oraz bez zgody dyrekcji.
3. Personel organizacji nie kontaktuje przedstawicieli mediów z dziećmi, nie przekazuje mediom kontaktu do rodziców/opiekunów prawnych dzieci i nie wypowiada się w kontakcie z przedstawicielami mediów o sprawie dziecka lub jego rodzica/opiekuna prawnego. Zakaz ten dotyczy także sytuacji, gdy pracownik jest przekonany, że jego wypowiedź nie jest w żaden sposób utrwalana. 
4. W celu realizacji materiału medialnego dyrekcja może podjąć decyzję o udostępnieniu wybranych pomieszczeń organizacji dla potrzeb nagrania. Dyrekcja podejmując taką decyzję poleca przygotowanie pomieszczenia w taki sposób, aby uniemożliwić rejestrowanie przebywających na terenie organizacji dzieci. 

Zasady w przypadku niewyrażenia zgody na rejestrowanie wizerunku dziecka 
Jeśli dzieci, rodzice lub opiekunowie prawni nie wyrazili zgody na utrwalenie wizerunku dziecka, będziemy respektować ich decyzję. Z wyprzedzeniem ustalimy z rodzicami/opiekunami prawnymi i dziećmi, w jaki sposób osoba rejestrująca wydarzenie będzie mogła zidentyfikować dziecko, aby nie utrwalać jego wizerunku na zdjęciach indywidualnych i grupowych. Rozwiązanie, jakie przyjmiemy, nie będzie wykluczające dla dziecka, którego wizerunek nie powinien być rejestrowany. 

Załącznik nr 5

Zasady bezpiecznego korzystania z internetu i mediów elektronicznych w organizacji:

1. Infrastruktura sieciowa organizacji umożliwia dostęp do Internetu, zarówno personelowi, jak i dzieciom, w czasie zajęć i poza nimi.

2. Sieć jest monitorowana, tak, aby możliwe było zidentyfikowanie sprawców ewentualnych nadużyć.

3. Rozwiązania organizacyjne na poziomie organizacji bazują na aktualnych standardach bezpieczeństwa.

4. Wyznaczona jest osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo sieci w instytucji. Do obowiązków tej osoby należą:

a. Zabezpieczenie sieci internetowej organizacji przed niebezpiecznymi treściami poprzez instalację i aktualizację odpowiedniego, nowoczesnego oprogramowania.

b. Aktualizowanie oprogramowania w miarę potrzeb, przynajmniej raz w miesiącu.

c. Przynajmniej raz w miesiącu sprawdzanie, czy na komputerach ze swobodnym dostępem podłączonych do internetu nie znajdują się niebezpieczne treści. W przypadku znalezienia niebezpiecznych treści, wyznaczony pracownik stara się ustalić kto korzystał z komputera w czasie ich wprowadzenia. Informację o dziecku, które korzystało z komputera w czasie wprowadzenia niebezpiecznych treści, wyznaczony pracownik przekazuje kierownictwu, które aranżuje dla dziecka rozmowę z psychologiem lub pedagogiem na temat bezpieczeństwa w internecie. Jeżeli w wyniku przeprowadzonej rozmowy psycholog/pedagog uzyska informacje, że dziecko jest krzywdzone, podejmuje działania opisane w procedurze interwencji.

5. Istnieje regulamin korzystania z internetu przez dzieci oraz procedura określająca działania, które należy podjąć w sytuacji znalezienia niebezpiecznych treści na komputerze.

6. W przypadku dostępu realizowanego pod nadzorem pracownika organizacjii, ma on obowiązek informowania dzieci o zasadach bezpiecznego korzystania z internetu. Pracownik organizacji czuwa także nad bezpieczeństwem korzystania z internetu przez dzieci podczas zajęć.

7. W miarę możliwości osoba odpowiedzialna za internet przeprowadza z dziećmi cykliczne warsztaty dotyczące bezpiecznego korzystania z internetu.

Fundacja BEZLIK od wielu lat organizuje i realizuje polsko niemieckie wymiany w Międzynarodowym Domu Spotkań Młodzieży Mikuszewo oraz w naszej placówce partnerskiej HochDrei e.V. na terenie Niemiec, w Poczdamie (www.hochdrei.org).

Placówki współpracują od ponad 20 lat organizując wspólniei międzynarodowe spotkania i wymiany wśród dzieci oraz młodzieży, jak również szkolenia dla dorosłych.

Zapraszamy do współpracy szkoły z Polski i Niemiec. W ramach wspólnych projektów ze szkołami przejmujmy związane z organizacją wymiany formalności takie jak wnioskowanie o dotację, przygotowanie, realizacja i księgowanie wydatków, dobranie wykwalifikowanej kadry prowadzącej, sprawozdawczość i rozliczenie środków. We współpracy z koordynatorami
szkolnymi z Polski i Niemiec ustalamy termin, grupę wiekową oraz temat spotkania.

Corocznie organizujemy różnorodne polsko niemieckie wymian dzieci i młodzieży. Projekty są przygotowywane dla różnych grup wiekowych, z dostosowanym tematem i program do możliwości i zainteresowań uczestników i uczestniczek.
Obie organizacje współpracują ze sobą od wielu lat i staramy się, aby każda grupa biorąca udział w wymianie miała okazję spotkać się w ciągu roku dwa razy: raz w Polsce i raz w Niemczech.

Forma współpracy z Międzynarodowymi Domami Spotkań wciąż nie jest znana w Polsce, dlatego organizujemy wirtualne spotkania informacyjne dla szkół. Zależy nam na tym, aby jak najwięcej dzieci i młodzieży skorzystało z szansy udziału w międzynarodowe wymianie na neutralnym gruncie. Wiemy, że nie każde chętne do udziału dziecko ma w domu warunki, aby przyjąć koleżankę czy kolegę z kraju sąsiada u siebie w domu w ramach tradycyjnej wymiany z
partnerską szkołą z zagranicy.

Polsko Niemiecka Współpraca Młodzieży wspiera finansowo nasze projekty co pozwala nam zaoferować Państwu i Państwa uczniom i uczennicom szczególnie atrakcyjną ofertą za stosunkowo niewielką opłatę uczestnictwa. Na wymianę w ramach współpracy z nami nadaje się naprawdę każda grupa! Przy organizacji spotkań współpracujemy z każdym rodzajem szkół i z młodzieżą w każdym wieku.

Dla osób zainteresowanych współpracą z naszymi placówkami organizujemy spotkania sieciujące oraz szkolenia w zakresie animacji językowej oraz metod integrujących grupę. Zachęcamy do kontaktu i indywidualnych spotkań dla zainteresowanych szkół.

Możliwe formy spotkań i warsztatów dla kadry szkolnej:
Sieciowanie online
Chcemy wykorzystać formę spotkania online i umożliwić spotkanie przedstawicieli i przedstawicielek ze szkół i organizacji pozarządowych, przede wszystkim z województwa wielkopolskiego oraz łódzkiego. W czasie warsztatów przedstawiamy możliwości dofinansowania spotkań przez Polsko Niemiecką Współpracę Młodzieży. Dodatkowo prezentujemy formułę organizowanych projektów przez Domy Spotkań i zalety organizowania wymian w neutralnym dla młodzieży miejscu z zapleczem noclegowym i seminaryjnym.
Gry i zabawy integrujące oraz animacje językowe w Mikuszewie
Zapraszamy do Mikuszewa! Chcemy przedstawić naszą placówkę kształceniową. Pokazać gdzie organizujemy nasze wymiany, jaki są warunki noclegowe i seminaryjne. Do tego chcemy pobawić się językami polskim i niemieckim. Oprócz animacji językowych będzie okazja, aby wspólnie wypróbowywać różne metody na zapoznanie i integrację grupy.
Metody animacji językowej online
Spotkania na zoomie, lekcje na teamsie czy webinary w mediach społecznościowych – w ostatnim czasie dużo dzieje się online! Cieszymy się na spotkania stacjonarne, ale jednak online daje nam nowe możliwości. Warto z nich również korzystać. Zawsze można spotkać się wirtualnie między wymianami w realu. W tej części warsztatów prezentujemy możliwości jakie dają nam gry i zabawy językowe w formie online oraz jak dostosować znane nam już zabawy językowe do warunków świata wirtualnego.

W naszym projekcie postawiliśmy sobie za cel przeciwdziałanie molestowaniu seksualnemu na polskich uczelniach, ze szczególnym uwzględnieniem uczelni publicznych. Problem molestowania i molestowania seksualnego na polskich uczelniach istnieje, a do niedawna był praktycznie niezauważony. A jednak liczne raporty wykazały, że jest to bardzo szerokie wyzwanie dla polskich uczelni, także w Wielkopolsce. Zaledwie 14 uczelni w całej Polsce wprowadziły organy, które mają na celu przeciwdziałanie zjawisku molestowania. A nieliczne uczelnie podjęły jakiekolwiek inne działania przeciwdziałania dyskryminacji i molestowaniu na uczelniach, np. działania edukacyjne, kampanie czy szkolenia.

Zdajemy sobie również sprawę, że dyskryminacja, molestowanie i molestowanie seksualne jest problemem nie tylko na uniwersytetach i uczelniach wyższych, ale jest zjawiskiem bardzo powszechnym. Dlatego w szkoleniach wezmą/biorą udział nie tylko osoby będące związane z uczelnią (studentki i studenci, wykładowcy i wykładowczynie, pracownicy i pracowniczki), ale również osoby, dla których przeciwdziałanie nierównemu traktowaniu jest bardzo ważne.

Postanowiliśmy edukować i wesprzeć te działania!

W ramach projektu zrealizowaliśmy:

• 15 szkoleń antydyskryminacyjnych, prowadzonych przez doświadczone trenerki i trenera
• 5 webinarów, do których organizacji zaprosiłyśmy Koło Naukowe Edukacji Równościowej „Emancypacja”, które objęło cały projekt matronatem,
• spot edukacyjny
• Na szkoleniach poruszaliśmy obszary tematyczne jak:
  • tożsamość i jej złożoność,
  • łańcuch dyskryminacji (w tym stereotypy i uprzedzenia) i pojęcie dyskryminacji,
  • molestowanie i molestowanie seksualne,
  • świadoma zgoda (consent)
• Szkolenia były elementem projektu – kontynuacją pilotażowego projektu Akcja EDUrekacjJa współtworzona przez Koło Naukowe Edukacji Równościowej „Emancypacja”. Pilotaż pokazał jak ważne i potrzebne są takie działania. Przeszkolenie antydyskryminacyjne otrzymało 60 osób studiujących. Teraz czas na więcej!
• Według raportu Rzecznika Praw Obywatelskich “Doświadczenie molestowania wśród studentek i studentów” wynika, że 40,7% osób studiujących doświadczyło molestowania, a sprawczynią/sprawcą co trzeciej takiej sytuacji był pracownik naukowy / była pracownica naukowa. Ze wstępnych analiz badania przeprowadzonego przez poznański Uniwersytet im. Adama Mickiewicza wynika, że co 10. osoba doświadczyła molestowania.
• Raport “Sytuacja społeczna osób LGBTA w Polsce. Raport za lata 2019-2020” wskazuje, że 53% osób nieheteronormatywnych doświadczyło przestępstw z nienawiści. Dyskryminacja dotyka również wiele innych grup społecznych – kobiet, migrantek i migrantów, seniorek i seniorów, osób wyznających inne religie niż katolicyzm i innych grup mniej dominujących.
• Przeciwdziałanie i zauważanie tych negatywnych zjawisk jest kluczowe w działaniach na rzecz równości i sprawiedliwości społecznej.

Zapraszamy, by wspólnie z nami zmieniać rzeczywistość!

[sp_easyaccordion id=”671″]

Formularz zgłoszeniowy:

Chcesz wiedzieć więcej? Może masz pomysł gdzie i dla jakiej grupy możemy poprowadzić szkolenie?

Napisz do nas: patryk.moszka@bezlik.com
Do zobaczenia!

Formularz zgłoszeniowy

Akcja EDUreakcJA – Projekt finansowany przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię z Funduszy EOG w ramach Programu Aktywni Obywatele – Fundusz Regionalny.

Aleksandra Jarocka – trenerka edukacji antydyskryminacyjnej, założycielka Alleverse, współpracuje z Fundacją Bezlik. W latach 2015 – 2019 pracowała w Migrant Info Point w Poznaniu, zajmując się przeciwdziałaniem dyskryminacji i przemocy ze względu na płeć, integracją społeczną migrantów i migrantek oraz edukacją na rzecz antydyskryminacji i różnorodności kulturowej.
W październiku oraz listopadzie 2020 roku, realizowała warsztaty “First steps into multicultural environment” dla studentów i studentek międzynarodowych Poznańskiego Uniwersytetu Medycznego (łącznie 20 godzin zegarowych). Finalistka listy “25 under 25” Forbes Polska 2021 w kategorii “Wspieranie różnorodności” oraz mówczyni TEDxPUMS 2021. Współpracowała m. in. z Fundacją Teach For Poland, Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza oraz Polskim Forum Migracyjnym, Ośrodkiem Doskonalenia Nauczycieli w Poznaniu, HochDrei e.V. w Poczdamie, a także z Muzeum Imigracji w Sao Paulo (Brazylia).

Magda Szewciów – certyfikowana trenerka samoobrony i asertywności dla kobiet i dziewcząt WenDo, trenerka antydyskryminacyjna a także moderatorka procesów Design Thinking w obszarze innowacji społecznych. Z wykształcenia pedagożka i animatorka społeczno- kulturowa.
Jako trenerka zajmuje się edukacją z zakresu różnorodności, równości płci, a także przeciwdziałania przemocy i przeciwdziałania dyskryminacji.
Pomysłodawczyni stworzenia metody SZTAMY. Wiceprezeska Fundacji Herstory i członkini zarządu Towarzystwa Edukacji Antydyskryminacyjnej. Ukończyła m.in. Kurs Trenerski w Szkole Trenerów Organizacji Pozarządowych STOP, Szkołę Dramy Stosowanej I Stopnia, Kurs Moderatora Design Thinking, Podyplomowe Studia Zarządzania Innowacją, Szkołę Gender Mainstreaming IBL PAN, Akademię Trenerów i Działaczy Antydyskryminacyjnych, Akademię Treningu WenDo oraz szereg kursów i szkoleń z zakresu pracy z grupami, przeciwdziałania dyskryminacji i przemocy.
W trakcie certyfikacji na providerkę TRE i kursu psychoterapii w Szkole Psychoterapii w nurcie analizy bioenergetycznej Polskiego Stowarzyszenia Analizy Bioenergetycznej.

Martyna Markiewicz – trenerka, managerka partnerstw i programów, organizatorka społeczności. Od 15 lat pracuje w sektorze społecznym współpracując z różnymi organizacjami, instytucjami, grupami, głównie w obszarze praw człowieka, przeciwdziałania dyskryminacji, zarządzania różnorodnością (m.in. Amnesty International, Centrum Społeczne Paca, College of Europe w Natolinie).
Certyfikowana trenerka dramy, jokerka Teatru Uciśnionych, inicjatorka grup wykorzystujących Teatr Ucisnionych do mówienia o opresji płci w Polsce (grupy Ma(g)daleny, Scena dla Twardziela).
Obecnie pracuje jako managerka partnerstw w Fundacji Ashoka, gdzie przez różne programy wspiera innowatorów i innowatorki społeczne, koordynuje tam m. in. Program WzmocniONE, który wspiera inicjatywy budujące równą godność płci w Polsce. Odpowiada również za budowanie i implementację strategii różnorodności i włączenia dla programu Fellowship Europe.

Lena Bielska – certyfikowana trenerka WenDo, edukatorka antydyskryminacyjna i Consent, trenerka dramy stosowanej I stopnia. Współzałożycielka i prezeska Fundacji HerStory, gdzie zajmuje się historią i herstorią mówioną, edukacją antydyskryminacyjną i antyprzemocową.
Obecnie w trakcie studiów psychoterapeutycznych Gestalt. Współpracuje na stałe z wrocławskim oddziałem Centrum Praw Kobiet, gdzie prowadzi indywidualne procesy wsparcia dla kobiet z doświadczeniem przemocy i kryzysów. Trenersko pracuje głównie w obszarze przeciwdziałania przemocy i dyskryminacji a także empowermentu. Kreatorka projektów na rzecz zmiany społecznej. Absolwentka Uwr, UMCS i The DO School w Berlinie. Od 2020 roku stypendystka Alfred Landecker Democracy Fellowship, inicjatorka i twórczyni Centrum Wsparcia Aktywistycznego we Wrocławiu.
Doświadczenie zdobywa nie tylko w Polsce, ale głównie dzięki współpracy z międzynarodowymi organizacjami i inkubatorami innowacji społecznych. Prywatnie twórczyni eksperymentalnej muzyki electro synth pop, pasjonatka teatru, książek, filmów dokumentalnych, sztuki współczesnej, jazdy na kolażówce. Od 10 lat wegetarianka z wieloletnim sportowym zacięciem – biega, trenuje tajski boks i krav magę.

Patryk Moszka – edukator równościowy, działacz społeczny. Do niedawna mentor w wolnej szkole, a obecnie pracownik Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej, gdzie zajmuje się zwiększeniem widoczności podmiotów ekonomii społecznej. Z wykształcenia pracownik socjalny. W trakcie certyfikacji na trenera antyprzemocowego w metodzie SZTAMA.
Prowadził warsztaty antydyskryminacyjne, moderował debaty i współtworzył projekty współpracując z poznańskimi organizacjami pozarządowymi, instytucjami i festiwalami, m.in: Kolektywem Edukacyjnym, Stowarzyszeniem Lepszy Świat, CIM Horyzonty, Fundacją Malta, Short Waves Festival, Nową Siłą Kuratorską, Sceną Roboczą, Fundacją Bezlik czy Komitetem Ochrony Praw Dziecka.
Jeden z koordynatorów działań w ramach programu Generator Malta w 2020 r., projektu Critical Cretion i Inna Perspektywa 2.0. Od 2019 współtworzy Poznańską Garażówkę – oddolną inicjatywę, której celem jest edukacja i organizacja wyprzedaży garażowych, z których dochód wspiera osoby z doświadczeniem uchodźstwa.

Download “[:pl]Akcja EDU-reakcJA 2.0 - oferta[:]” Akcja-EDU-reakcJA-2.0-oferta-.pdf – Downloaded 1323 times – 4.18 MB

W dniach 16-27 sierpnia 2021 r. w Strefie Do_Wolności odbywały się warsztaty pt. „Dzielenie sztuki nie dzieli / Деление искусства его не разделяет”, które zostały zorganizowane we współpracy z Stowarzyszeniem Lepszy Świat i Galerią Miejska Arsenał. W warsztatach prowadzonych przez Małgorzatę Bobrowską, Joannę Spychałę i Elę Niewiadomską wzięły udział dzieci w wieku 10-13 lat z Polski, Ukrainy i Białorusi. Punktem wyjścia do zabaw i wspólnych działań artystycznych były baśnie i legendy. Przedstawiając wybrane historie i postaci w zupełnie nowych kontekstach, uczestnicy i uczestniczki nadali im świeżości i oryginalności. Spojrzenie na dobrze znane opowieści z innej strony wzbudzało u dzieci zainteresowanie oraz pobudzało ich kreatywność. Legendarni bohaterzy i legendarne bohaterki pojawiali się w samodzielnie stworzonych komiksach, plakatach czy filmach.

W trakcie tych dziesięciu spotkań uczestniczki i uczestnicy pracowali grupowo i indywidualnie, wspólnie poszukując odpowiednich form komunikacji. Chodzili na wycieczki, grali w zbijaka, rysowali, budowali makiety, planowali wspólne wyjścia, nagrywali video i projektowali stroje. A wszystko to zwieńczył piknik dla rodzin, podczas którego Strefa Do_Wolności zamieniła się w galerię sztuki, a dzieciaki z pasją i zaangażowaniem doświadczonych kuratorów i kuratorek oprowadziły przybyłych gości po wystawie.

Projekt zrealizowany w ramach budżetu Galerii Miejskiej Arsenał.

Ostatni cykl spotkań był zorganizowany w ramach projektu „Dziewczyńskiego Centrum Spotkań Na100latki” w czasie którego została wyremontowana z pomocą dziewczyn salka dedykowana cotygodniowym spotkaniom świetlicy dziewczyńskiej. Oprócz regularnych spotkań online lub stacjonarnie w Centrum Spotkań dziewczyny miały możliwość skorzystać z konsultacji psychologicznej, spotkać się z coachem, uczestniczyły w warsztatach z edukacji seksualnej oraz wzmocnieniu i rozwoju asertywności w czasie warsztatów WenDoo. Poza tym odbyły wizytę w przygodni ginekologicznej, gdzie zostały założone im karty, zostały oprowadzone po przychodni i gabinecie i miały pogadankę z pracującą tam ginekolożką.

Dziewczyny tworzą grupę wzmacniającą – poprzez realizację wszystkich wymienionych projektów i pomysłów budują swoją siłę oraz rozwijają swoje kompetencje miękkie i cyfrowe. Efektem prac jest internetowy magazyn “Na100latki” http://na100latki.org/.
 
Fragmenty prac uczestniczek pierwszego cyklu warsztaów:  
 
Było fantastycznie. No i tego dnia zaczęła się moja przyjaźń z Niną. A musicie wiedzieć, że nasza przyjaźń trwa do dzisiaj i będzie trwała wiecznie. Tego dnia Nina wymyśliła powiedzenie, które towarzyszyło nam zawsze: Gdyby przyjaźń można było zjeść, smakowałaby jak ciasteczko z czekoladą. A ciasteczka z czekoladą to najlepsze, co ludzkość wymyśliła! ~ Matylda, lat 13, „Ciasteczko z czekoladą czyli jak smakuje przyjaźń” 
 
Dopiero od 169 lat dziewczyny i kobiety mogą nosić spodnie. Teraz założę się o głowę, że masz na sobie jakieś spodnie. Kiedyś tak nie było. Oj nie! Trzeba było nosić sukienki do kostek, no i jeszcze te ciasne gorsety… Na bank nie było to wygodne. Spróbuj założyć gorset i jeszcze wytrzymać cały dzień! Pewna Amerykanka – Amelia Bloomer wymyśliła modę na pierwsze damskie spodnie, tak zwane „pumpy”. Wyobraź sobie jak śmiesznie wyglądają i porównaj do spodni współczesnych! Amelia Bloomer jak większość kobiet miała dosyć noszenia gorsetów i wielu warstw halek. Halka to długa podkoszulka zakładana pod sukienkę. Zakładano najczęściej kilka. Przestańmy o tym mówić, bo od samego mówienia robi mi się ciasno. ~ Hania i Iza, lat 10, „Machina czasu” (inspiracją do napisania tekstu była lektura książki „Opowieści na dobranoc dla młodych buntowniczek”) 
 
 
Projekt sfinansowany z budżetu Urzędu Miasta Poznania w ramach zadania Centrum Inicjatyw Lokalnych-Regrantingowe.  
Projekt sfinansowany z Urzędu Miasta Poznania z budżetu Pełnomocniczki Prezydenta Miasta Poznania ds polityki równościowej.

Wystawę prezentujemy w ramach II Poznańskiego Tygodnia Tolerancji. Jest to czas kiedy miasto Poznań pokazuj jak zróżnicowanych są jego mieszkańcy i mieszkanki. Cieszę się, że w tym roku udało się pokazać nastolatki jako ważną społeczni grupę w naszym mieście.

Prace dziewczyn są bardzo zróżnicowane w formie i przekazie – takiej mieszanki prac byłyśmy spragnione i tym bardziej cieszy nas duża ilość nadesłanych prac. Najmłodszą aktywistką w naszym projekcie jest sześcioletnia Ula, która też jest już świadoma swoich praw i przestawiła je na kolażu. Po pracach widać, że starsze dziewczyny poruszają obecnie aktualne tematy społeczno polityczne. Wszystkie prace prezentujemy w takiej formie w jakiej do nas dotarły. Nam podobają się wszystkie!

Część prac otrzymaliśmy dzięki współpracy od Linki Sztuki, które są organizatorem wystawy towarzyszącej – są to kolaże stworzone z mieszanki prac Alicji, Anastazji, Anny, Basi, Dominiki, Emilii, Hanny, Igi, Jagody, Joanny, Julii, Kaliny, Julii, Mai, Marceliny, Marcjanny, Marii, Marianny, Mariki, Marysi, Oliwi, Paoli, Patrycji, Poli, Sandry, Weroniki, Wiktorii, Zosi, Zuzy oraz Zosi.

Bardzo dziękujmy wszystkim artystkom za zaangażowanie!

Wystawa jest finansowana ze środków Miasta Poznania.
#poznanwspiera

Poprzez działania w niniejszym projekcie zależało nam na zwiększeniu wiedzę na temat pracy na rzecz przyjaznej i odpowiedzialnej adaptacji osób starszych w nowej rzeczywistości, jaką jest zamieszkanie w Domu Pomocy Społecznej. Dla seniorek i seniorów, którzy są coraz bardziej zależni od innych ważne jest stanowienie o samym sobie, poczucie odpowiedzialności, bycie w miarę zaistniałej sytuacji możliwe niezależnym – forma wsparcia, jaką jest tworzenie albumu wspomnień ma na celu wzmacniać te postawy i budować na nowo poczucie własnej wartości i sprawczości.

Nasz zespół ekspertek przeprowadził szkolenia dla pracowniczek Domów Pomocy Społecznej, wspierał superwizjami oraz mentoringiem. Wszystkie osoby, które zostały przeszkolone przez naszą fundację, zorganizowały zajęcia scrapbookingu dla mieszkańców swoich DPSów. Dzięki temu, seniorzy i seniorki mieli okazję wziąć udział w bardzo ciekawych i wyjątkowych zajęciach, w których wyniku stworzyli albumy wspomnień wypełnione zdjęciami i przeróżnymi grafikami. Seniorzy samodzielnie tworzyli swoje kroniki ze wsparciem przeszkolonych pracowniczek DPSu.

Celem projektu było wsparcie seniorów i seniorek, którzy mieszkają w wielkopolskich DPSach, wzmocnienia ich poczucia sprawczości oraz możliwości podejmowania samodzielnych decyzji – co i w jaki sposób przedstawić jako ważne wspomnienie w kronice. Widzimy, że nasze zajęcia zdecydowanie się do tego przyczyniły. Stanowienie o sobie zaczyna się w najprostszych rzeczach. To kompetencja, którą należy wzmacniać i rozwijać. Tym samym zwiększając ich szanse na dłuższe aktywne i samodzielne życie, bez zależności psychicznej od innych osób.

Pomimo wielu trudności, jakich przysporzyła pandemia, ogromnie cieszymy się, że mogłyśmy pracować z personelem DPSu. Jednak naszym pierwszorzędnym celem jest praca z personelem DPSów. Mogłyśmy wpłynąć na podniesienie kompetencji pracowniczek oraz przygotować do procesu prowadzenia warsztatów scrapbookingu.

Bardzo cieszymy się, że ten projekt się odbył oraz został zrealizowany z korzyścią dla mieszkańców i osób pracujących w DPSach. W ramach projektu, została stworzona także broszurka, która zawiera pomocne artykuły oraz opis warsztatów, co może przydać się w pracownikom i terapeutom innych DPSów w całej Polsce. Serdecznie zachęcamy do zapoznania się z broszurką.

Cały projekt oraz zajęcia w ramach projektu “Kronika wspomnień – II. Podnoszenie wiedzy i kompetencji pracowników domów pomocy społecznej oraz osób na co dzień pracujących z osobami starszymi” sfinansowano ze środków Samorządu Województwa Wielkopolskiego przez Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej.

Download “[:pl]Kronika wspomnień[:]” Kronika_wspomnien.pdf – Downloaded 1501 times – 1.99 MB